Bijna thuis!!

Een héél klein beetje thuis ben ik al! Weer even terug op Bonaire is een klein voorproefje op thuiskomen denk ik. Het is leuk om weer bekenden te zien en in een vertrouwde omgeving te zijn maar ik vind het ook helemaal niet erg om deze omgeving om te ruilen voor de échte thuis!! Nog maar een paar nachtjes en dan is het echt thuis! Spannend! Mariek en ik cruisen wat af over het eiland, zoeken ons rot naar dolfijnen en snorkelen ons een onderwaterneus! Kortom: het gaat goed! Dit wordt nu ook echt even mijn laatste bericht (voorlopig:-)) vanuit niet-Nederland. Vanaf volgende week op deze plaats: regen, wind, kou en sleur. Maar ook: weerzien met vriendjes en vriendinnetjes, yeah!! Ayo tot gauw!

Veroordeeld tot chillen…

Ja, ja, het is verschrikkelijk. We zijn veroordeeld tot nog twee weken Antillen. Dolgraag wilden we naar huis natuurlijk maar het is niet gelukt. Alle vluchten zitten bomvol met mensen die allemaal naar koude regenachtige temperaturen toe willen… Wij moeten daarom nog twee weken snorkelen, zwemmen, zonnen, bieren, chillen, lachen, yathzeeen, lezen en genieten. Ik hoop maar dat dat allemaal lukt. Voor het gemak ga ik er gewoon even vanuit dat dat ons nog wel gaat lukken :-). Op dit moment zijn we op Curacao en we willen zondag naar Bonaire gaan. Behalve zwemmen, eten, drinken en chillen weinig spannends ondernomen dus het wordt ook dit keer een kort stukje. Tot gauw! (zaterdag 15 maart 5.00 uur in de ochtend!!)

Colombia = fresco

Buenas! We zijn nog steeds (heel even) in Colombia. Sinds vanavond weer terug in Cartagena. Een paar heerlijke dagen gehad in Taganga en Santa Marta in een heerlijk, hangmatten en  leuke mensen rijk, hostal. Heel iets anders dan vanavond en morgen, want we delen onze kamer met 5 chicos en 1 chica… Niet minder leuk en knus maar wel minder frisse lucht (iemand heeft zweetvoeten…!) Wat een gezelligheid :-). Maar over 2 nachten is ons backpackers bestaan zo goed als voorbij want dan komen we ´s avonds al aan op Curacao. En dan kunnen we eindelijk gaan uitvinden wanneer we naar huis kunnen vliegen. Dus nog even geduld a.u.b. :-) Ik houd het hier even bij, meer spannende verhalen vanaf Curacao!

Shakira & Co.

Sinds zaterdagavond zijn we in Cartagena, Colombia. Prachtig! En mooie mensen! Whoo! Via een tussenstop in Bogota kwamen we rond half acht aan in Cartagena. Op de airport kwamen we een iet wat vage Israeli tegen met wie we uiteindelijk een taxi hebben gedeeld op zoek naar een hostal. Via deze ene vage Israeli kwamen wij terecht in een hostal vol met vage Israeliërs… De volgende ochtend maar vroeg op zoek gegaan naar een ander hostal en inmiddels een prima hostal gevonden. Cartagena is dus mooi en ook nog eens lekker warm. En lekkere koffie! In de omgeving van Cartagena is ook nog het een en ander te zien dus de komende week blijven we in en om Cartagena. En dan, tja, dan is het eind al weer bijna in zicht… Het plan is om via Curacao en Bonaire ergens begin maart weer terug naar huis te vliegen. Maar ja, plannen zijn er ook om gewijzigd te worden he?!… :-) (nee hoor mam, we komen echt!)

In The Jungle, The Mighty Jungle…

Ja ja, we leven nog! Alle ledematen zitten er nog aan en alles functioneert nog! De jungle overleefd! En het belangrijkste, ze waren er allemaal: anaconda´s, tarantula´s, kaaimannen. Nou ja, bijna allemaal… op die ##dolfijnen na! Weer niet! Bijna hadden we niets gezien want we hadden de (nacht) bus gemist. Niet omdat we te laat waren maar omdat we keurig een kwartier op de verkeerde plaats stonden te wachten. Met een taxi de bus weer ingehaald en gelukkig maar een klein stukje, van de zoveelste waardeloze Japanse, vechtfilm in de bus gemist. Rond half zeven ´s morgens stonden we jungle-proof in Lago Agrio. Drie en half yahtzee-uren later de volgende bus in en toen in de boot. Een voet in de boot en toen: rain. Niet heel vreemd natuurlijk in the RAINforest maar ik had het niet erg gevonden om pas de volgende dag de stinkende poncho van mijn voorganger aan te trekken…

Na een kleine Amazone-cruise was de buit al: apen, papegaaien en meer van dat soort gespuis. Na het eten weer de rivier op. Dit keer in het donker gewapend met zaklamp. En ja hoor, anaconda! Echt een hele dikke vette slang! Nou ik zal jullie de rest van Artis besparen, dat vertel ik nog wel. De volgende dag te voet de jungle te lijf: rode kikkers, lang harige rupsen (net zoals die neprupsen die je vroeger had aan zo´n touwtje), vogelspinnen, apen, etc. ´s Avonds het echte werk; kaaimannen speurtocht. Met de zaklamp speuren naar rode ogen in het water. Wij hadden het geluk de oppergids van het kamp tot onze beschikking te hebben. Na de zoveelste ¨si, kaaiman allí¨ vanuit de boot sprong onze gids in het water en greep ´m! Mariek en ik zaten ernaast! Zó vet! We konden ´m goed zien! Hij was sterk! Te sterk voor onze crocodile dundee zelfs. Dus zonder gids weer terug. Volgende dag nog meer leuks. Piranha´s. Vissen op piranha´s! Dat vond ik dus NIET leuk. Ik heb piranha´s gevoerd met mijn hengel maar als ik beet had, liet ik ´m lekker hangen. (Sorry pap en On, mssn had ik toch eens met jullie mee moeten gaan) Maar mijn collega-vissers (mariek niet inbegrepen) waren wel succesvol. En inderdaad heel indrukwekkend. Vooral een piranha met een haak in zijn oog… Daarna nog meer kaaimannen zoeken. Best veel en ook dichtbij! Toen nog een laatste avondmaal en was het alweer voorbij met de pret. Wéér terug naar Quito. Een was/souvenir/regeldag gehouden en toen zaterdagochtend richting airport om in het vliegtuig naar Colombia te stappen…