Ja ja, we leven nog! Alle ledematen zitten er nog aan en alles functioneert nog! De jungle overleefd! En het belangrijkste, ze waren er allemaal: anaconda´s, tarantula´s, kaaimannen. Nou ja, bijna allemaal… op die ##dolfijnen na! Weer niet! Bijna hadden we 
niets gezien want we hadden de (nacht) bus gemist. Niet omdat we te laat waren maar omdat we keurig een kwartier op de verkeerde plaats stonden te wachten. Met een taxi de bus weer ingehaald en gelukkig maar een klein stukje, van de zoveelste waardeloze Japanse, vechtfilm in de bus gemist. Rond half zeven ´s morgens stonden we jungle-proof in Lago Agrio. Drie en half yahtzee-uren later de volgende bus in en toen in de boot. Een voet in de boot en toen: rain. Niet heel vreemd natuurlijk in the RAINforest maar ik had het niet erg gevonden om pas de volgende dag de stinkende poncho van mijn voorganger aan te trekken…
Na een kleine Amazone-cruise was de buit al: apen, papegaaien en meer van dat soort gespuis. Na het eten weer de rivier op. Dit keer in het donker gewapend met zaklamp. En ja hoor, anaconda! Echt een hele dikke vette slang! Nou ik zal jullie de rest van Artis besparen, dat vertel ik nog wel. De volgende dag te voet de jungle te lijf: rode kikkers, lang harige rupsen (net zoals die neprupsen die je vroeger had aan zo´n touwtje), vogelspinnen, apen, etc. ´s Avonds het echte werk; kaaimannen speurtocht. Met de zaklamp speuren naar rode ogen in het water. Wij hadden het geluk de oppergids van het kamp tot onze beschikking te hebben. Na de zoveelste ¨si, kaaiman allí¨ vanuit de boot sprong onze gids in het water en greep ´m! Mariek en ik zaten ernaast! Zó vet! We konden ´m goed zien! Hij was sterk! Te sterk voor onze crocodile dundee zelfs. Dus zonder gids weer terug. Volgende dag nog meer leuks. Piranha´s. Vissen op piranha´s! Dat vond ik dus NIET leuk. Ik heb piranha´s gevoerd met mijn hengel maar als ik beet had, liet ik ´m lekker hangen. (Sorry pap en On, mssn had ik toch eens met jullie mee moeten gaan) Maar mijn collega-vissers (mariek niet inbegrepen) waren wel succesvol. En inderdaad heel indrukwekkend. Vooral een piranha met een haak in zijn oog… Daarna nog meer kaaimannen zoeken. Best veel en ook dichtbij! Toen nog een laatste avondmaal en was het alweer voorbij met de pret. Wéér terug naar Quito. Een was/souvenir/regeldag gehouden en toen zaterdagochtend richting airport om in het vliegtuig naar Colombia te stappen…
zeven uur aankwamen was het echt uitgestorven. Oorzaak: na vier dagen carnaval moest iedereen woensdag weer gewoon naar school en aan het werk. De volgende dag bleek Cuenca echter een lekker drukke, mooie en leuke stad met zon! Heerlijk! Twee dagen zijn we in Cuenca gebleven. Ons oorspronkelijke plan was om vanuit Cuenca naar Baños te reizen maar de Tungurahuae vulkaan in Baños vond het nodig om precies deze week uit te barsten… Dus zijn we donderdagavond vanuit Cuenca naar Quito gevlogen. In een heel klein vliegtuigje kwamen we, een stuk sneller als met de bus, rond elf uur aan in Quito. Vanuit Quito gaan we zondagavond richting de jungle. Gisteren en vandaag voornamelijk besteed aan het regelen van praktische zaken (waaronder een ticket naar Colombia a.s. zaterdag). Morgenavond vertrekken we met de nachtbus naar Lagro Agrio van waaruit we met een kano naar ons ¨kamp¨ in Cuyabeno zullen varen. Vier dagen gaan we Crocodile Dundee uithangen en dan vliegen we dus zaterdag naar Colombia. (ooh en Freddy van de jungletour vertelde vandaag dat de stand van de rivier ervoor zorgt dat we heel veel kaaimannen kunnen/zullen zien!!) Tot na de jungle!!!
Al na vijf minuten had ik een volledige emmer water over mij heen, een half uur later een ei op mijn hoofd en ik geloof na veertig minuten cayennepoeder over mijn gehele achterkant. Maar het halve dorp zag er mede dankzij ons ook zo uit! Het was echt leuk. In eerste instantie was ik ernstig tegen eieren en meel maar: eenmaal geel met witte vlekken waren mijn anti-eieren-en- meel-principes plotseling verdwenen. Heel wat biertjes, eieren, meel en spuitbussen met schuim later zijn we met kleren en al onder de douche gegaan…. Carnaval = fun!!!
Het is carnaval! Wihaa! Carnaval is hier heel anders. Het is namelijk vooral een watergevecht. Sinds vrijdag loopt iedereen hier gewapend met waterballonnen, Super Soakers en emmers in de rondte. En niet te vergeten: spuitbussen met schuim. Het is de bedoeling om zoveel mogelijk mensen nat te gooien of onder te spuiten met schuim. Natuurlijk is het het allerleukst om toeristen te grazen te nemen. Dus inderdaad ja, schuim op all places, ook bij ons. Gisteren zijn we er aardig droog vanaf gekomen maar ik vrees voor vandaag. Zondag is namelijk het hoogtepunt van deze carnaval-vierdaagse. Dus Mariek en ik hebben net ook een spuitbus gekocht en gaan straks in onze poncho de straat op :-) Behalve tijdens de optocht van gisteren zijn er nauwelijks mensen verkleed. En zelfs ook in de optocht zijn verklede mensen schaars. Heel anders dus.
Whoo! We hebben paardgereden! Vier uur lang in Podocarpus (een nationaal natuurpark in de omgeving van Vilcabamba). Dat was cool! Echt vet hoog in de bergen over hele steile paadjes en over rivieren. Zó leuk! Het was ook best spannend maar gelukkig was Julio Iglesias (zo heet hij echt!!) met ons mee. Deze hunk van een gids was echt fantastisch. Met zijn kapmes hakte hij de struiken voor ons weg en met zijn lasso was hij nog veel indrukwekkender. Wat een beetje jammer was, was dat zich op het laatste moment nog een Duitser aansloot bij ons. Er moest 
dus gauw nog een extra paard worden gehaald. Deze vrolijke duitser was veel groter, langer, breder en zwaarder dan ik waardoor ik het kleinste, traagste en lelijkste paard kreeg :-( Mijn paard schopte daarnaast ook nog eens de andere paarden en daarom moest ik de hele tijd achteraan rijden. Achter Mariek, Denilo (de duitser) en Julio. Ik heb dus vier uur lang alleen maar naar konten gekeken. En als ik dan eindelijk mijn paard in galop had gekregen mocht ik hen niet inhalen. Ik moest achteraan blijven!! Maar goed, het was een feest. En maandag gaan we weer en nu heb ik om een heel mooi, snel, sterk en groot paard gevraagd… En Julio heeft beloofd dat hij zijn cowboyhoed weer op zet. Ik kan niet wachten.
Recente reacties