Back in Quito

Inmiddels zijn we weer terug in Quito (en deze keer géén regen!). Het carnaval is weer lang en breed achter de rug en dinsdagochtend hebben we Vilcabamba, heel wat eieren en meel lichter, verlaten. Via Loja zijn we met de bus naar Cuenca gegaan. Toen we daar rond zeven uur aankwamen was het echt uitgestorven. Oorzaak: na vier dagen carnaval moest iedereen woensdag weer gewoon naar school en aan het werk. De volgende dag bleek Cuenca echter een lekker drukke, mooie en leuke stad met zon! Heerlijk! Twee dagen zijn we in Cuenca gebleven. Ons oorspronkelijke plan was om vanuit Cuenca naar Baños te reizen maar de Tungurahuae vulkaan in Baños vond het nodig om precies deze week uit te barsten… Dus zijn we donderdagavond vanuit Cuenca naar Quito gevlogen. In een heel klein vliegtuigje kwamen we, een stuk sneller als met de bus, rond elf uur aan in Quito. Vanuit Quito gaan we zondagavond richting de jungle. Gisteren en vandaag voornamelijk besteed aan het regelen van praktische zaken (waaronder een ticket naar Colombia a.s. zaterdag). Morgenavond vertrekken we met de nachtbus naar Lagro Agrio van waaruit we met een kano naar ons ¨kamp¨ in Cuyabeno zullen varen. Vier dagen gaan we Crocodile Dundee uithangen en dan vliegen we dus zaterdag naar Colombia. (ooh en Freddy van de jungletour vertelde vandaag dat de stand van de rivier ervoor zorgt dat we heel veel kaaimannen kunnen/zullen zien!!) Tot na de jungle!!!

Meel, schuim en eieren…

Tatarata, het resultaat van een middag carnaval:

Al na vijf minuten had ik een volledige emmer water over mij heen, een half uur later een ei op mijn hoofd en ik geloof na veertig minuten cayennepoeder over mijn gehele achterkant. Maar het halve dorp zag er mede dankzij ons ook zo uit! Het was echt leuk. In eerste instantie was ik ernstig tegen eieren en meel maar: eenmaal geel met witte vlekken waren mijn anti-eieren-en- meel-principes plotseling verdwenen. Heel wat biertjes, eieren, meel en spuitbussen met schuim later zijn we met kleren en al onder de douche gegaan…. Carnaval = fun!!!

¡Hola Carnaval, Ciao Peru!

Het is carnaval! Wihaa! Carnaval is hier heel anders. Het is namelijk vooral een watergevecht. Sinds vrijdag loopt iedereen hier gewapend met waterballonnen, Super Soakers en emmers in de rondte. En niet te vergeten: spuitbussen met schuim. Het is de bedoeling om zoveel mogelijk mensen nat te gooien of onder te spuiten met schuim. Natuurlijk is het het allerleukst om toeristen te grazen te nemen. Dus inderdaad ja, schuim op all places, ook bij ons. Gisteren zijn we er aardig droog vanaf gekomen maar ik vrees voor vandaag. Zondag is namelijk het hoogtepunt van deze carnaval-vierdaagse. Dus Mariek en ik hebben net ook een spuitbus gekocht en gaan straks in onze poncho de straat op :-) Behalve tijdens de optocht van gisteren zijn er nauwelijks mensen verkleed. En zelfs ook in de optocht zijn verklede mensen schaars. Heel anders dus.

In plaats van in Peru zijn we dus nog steeds in Vilcabamba. We hebben besloten Peru in te wisselen voor (een klein stukje van) Colombia. Na zoveel enthousiaste verhalen zijn we erg nieuwsgierig naar Cartagena. Dus deze Colombiaanse stad willen we in ieder geval nog gaan bekijken. En we zijn nog helemaal niet klaar in/met Ecuador. Dus het leek plotseling heel onlogisch om eerst meer zuidelijker te gaan naar Peru en vervolgens haast te moeten maken om Ecuador ¨af te maken¨. Daarnaast is de Inca Trail gesloten in februari wegens onderhoud. Dus ja, dan kunnen we Peru maar beter op onze volgende reis :-) bezoeken.

Hoewel we wel elke dag zouden willen paardrijden door de bergen van Vilcabamba is dat niet de enige reden dat wij hier nog steeds zijn. Het carnaval (hoe vervelend) heeft ons ook niet zo veel keus gelaten. Alles is hier afgeladen. Hostels, hotels en cabinas zitten allemaal vol in de wijde omgeving en vragen zelfs dubbelde prijzen. Onze volgende bestemming zou Cuenca zijn maar ook daar: carnaval. Daarnaast zijn we hier wat mensen tegen gekomen die we al eerder hadden ontmoet en ook zij blijven allemaal hier. Dus een groot, gezellig water-carnaval hier. Maar niet alleen carnaval: super mooie wandelingen in de bergen en natuurlijk het paardrijden maken dat het helemaal niet zo vervelend is om even ¨vast te zitten¨ in Vilcabamba.

Julio Iglesias

Whoo! We hebben paardgereden! Vier uur lang in Podocarpus (een nationaal natuurpark in de omgeving van Vilcabamba). Dat was cool! Echt vet hoog in de bergen over hele steile paadjes en over rivieren. Zó leuk! Het was ook best spannend maar gelukkig was Julio Iglesias (zo heet hij echt!!) met ons mee. Deze hunk van een gids was echt fantastisch. Met zijn kapmes hakte hij de struiken voor ons weg en met zijn lasso was hij nog veel indrukwekkender. Wat een beetje jammer was, was dat zich op het laatste moment nog een Duitser aansloot bij ons. Er moest dus gauw nog een extra paard worden gehaald. Deze vrolijke duitser was veel groter, langer, breder en zwaarder dan ik waardoor ik het kleinste, traagste en lelijkste paard kreeg :-( Mijn paard schopte daarnaast ook nog eens de andere paarden en daarom moest ik de hele tijd achteraan rijden. Achter Mariek, Denilo (de duitser) en Julio. Ik heb dus vier uur lang alleen maar naar konten gekeken. En als ik dan eindelijk mijn paard in galop had gekregen mocht ik hen niet inhalen. Ik moest achteraan blijven!! Maar goed, het was een feest. En maandag gaan we weer en nu heb ik om een heel mooi, snel, sterk en groot paard gevraagd… En Julio heeft beloofd dat hij zijn cowboyhoed weer op zet. Ik kan niet wachten.

En we lagen met z´n allen in die hangmat….

Hola! We zijn inmiddels in Machala (provincie El Oro). Na nagenoeg vastgegroeid te zijn in de fijne hangmatten van Hostal Mandala in Puerto Lópes (Mika: top en de groetjes terug!) zijn we via Salinas en Guayaquill nu dus in Machala aangekomen. Salinas was weinig bijzonder. Een hele westerse badplaats met weinig uitstraling. Dit wisten we al van te voren maar qua route kwam dit nou eenmaal zo uit. Na een nachtje slapen zijn we verder gegaan naar Guyaquill. Ook super westers maar wel heel mooi. Hier hebben we veel gelopen en bekeken. Dat was ook zeker nodig na de wat eenzijdige houdingen in de hangmatten. Ook moest ik nodig op zoek naar een nieuw boek omdat, weer die hangmatten, ervoor hadden gezorgd dat ik door mijn boekenvoorraad (Tess: triptiek gelezen!) heen was. Mariek moest ernstig een kleine rugtas veroveren want haar schoudertas begon haar flink te irriteren. (Mam: ze heeft die oude gewoon weggegooid! Echt waar!) Allemaal gelukt. Ik heb in plaats van een leesboek een heus studieboek gekocht. Een heel groot en zwaar onhandig boek om mijn Spaans op (een nog hoger) niveau te brengen. En god, wat gaat dat goed! Ik lul iedereen hier de oren van zijn kop. Mariek schaamt zich dood. Vannacht slapen wij lekker in onze (veel te dure) hotelbedjes in Machala en morgen nemen wij de bus naar Vilcabamba waar we zeer waarschijnlijk een paar dagen gaan blijven. We hebben namelijk gruwelijke zin om te paardrijden, mountainbiken en om ons te laten masseren. (Pap: als je weer even niets hoort, weet je hoe het komt) En ze zeggen dat daar allemaal kan. We gaan het onderzoeken :-). Daarna willen we toch ook nog even een kijkje gaan nemen in Peru. Dus over de grens weer meer nieuws. Ayo, ciao en adios!